EL FAISáN - 04 APRIL 2011

Bovendien wordt er aangegeven dat experts op het gebied van dit soort terrorisme ervan overtuigd zijn dat sleutelfiguren in het salafisme een goede motivatie hebben om juist nu hun activiteiten verder uit te breiden, want dit jaar is het 1300 jaar geleden dat de Moren begonnen met hun onderwerping van het Iberisch Schiereiland.

De experts willen de mensen geen angst aanjagen, maar er moeten volgens hen preventieve maatregelen genomen worden, want deze tak van het salafisme is een duidelijke dreiging door banden met terroristische organisaties. Zoals andere groepen die deel uitmaken van het netwerk rondom Al Qaeda, zal AQMI, wier propaganda-afdeling zich Al-Andalus [noot vert. – de naam die de Arabische bezetters aan het Iberisch Schiereiland gaven] noemt, niet rusten tot “het gehele islamitische land van de kruisvaarders en de afvalligen zal zijn bevrijd”. Zij kunnen momenteel “geen voet zetten op het geplunderde Al-Andalus en het geschonden Qods (Jeruzalem).”

Vanuit Catalonië, waar zij goed in het zadel zitten, zijn de salafisten erin geslaagd twee armen uit te strekken, de ene arm richting Baskenland, waar de stellingen al zijn genomen, en de andere naar de omgeving van Madrid, waar men nu het trucje probeert te herhalen. Deze stappen verontrusten instanties die zijn gespecialiseerd in het bestrijden van jihadistisch terrorisme, zeker omdat het bij de Madrileense aanslagen van 11 maart 2004 om daders vanuit die stroming ging.

Bovendien vonden diezelfde daders in de omgeving van Madrid hun logistieke basis, om precies te zijn in het dorpje Morata de Tujuña, waar zij de bommen in elkaar zetten. De onderzoekers richten hun schijnwerpers dan ook op deze zone, waarbij ze alles op alles gaan zetten om te voorkomen dat het salafisme hier net zo’n sterke basis krijgt als in Catalonië.

De aandacht gaat uit naar moskeeën, die een effectief werktuig zijn voor propaganda en bekeringsdrift. Het gaat hier niet per se om het beheersen van religieuze overtuigingen, maar om het risico van de preken die in deze centra gehouden worden de kop in te drukken. Sommige van deze preken worden door de experts beschouwd als duidelijke oproepen tot de jihad.

In deze regio is er o.a een imam, van de moskee van Guadalajara, die opvalt door de radicale inhoud die hij in zijn preken stopt. Het meest extreme voorbeeld vinden we bij een andere dergelijke imam, werkzaam in Lleida, Catalonië, die heeft gezegd dat er een religieuze politie moet komen die rondom met moskeegebouw de vrouwen op kledingvoorschriften moet wijzen.

Verder merken de onderzoekers op dat er in 2010 tot twaalf salafistische congressen plaatsvonden in Spanje, terwijl het er in 2008 maar één was. Naast deze vermeerdering is ook het hoge ideologische voltage van deze bijeenkomsten alarmerend.   

Het bewijs dat het hier niet slechts gaat om simpele samenkomsten is het feit dat de ‘geleerden’ uit Egypte, Koeweit, Jordanië en België die verantwoordelijk zijn geweest voor de organisatie van de congressen visa hebben weten te bemachtigen, een proces dat niet zonder obstakels verloopt.

De terrorisme-experts zijn gebrand op de salafistische beweging, die in Spanje vooral door Marokkanen en Algerijnen wordt ondersteund, en er zijn talloze volgelingen in Marokko te vinden. De Sahel is de thuisbasis van ‘Al Qaeda in de Maghreb’, een overkoepelende organisatie die in november 2009 Spaanse hulpverleners ontvoerde. Deze terroristische daad heeft er toe geleid dat de voorheen luie geheime diensten in Spanje in die regio een netwerk van medewerkers hebben opgezet.

Vertaald uit het Spaans door El Faisán.