Undercover in Jemenitische Koranscholen
E.J. BRON - 06 FEBRUARI 2010
De moedige Amerikaanse schrijver Theo Padnos heeft drie jaar als pseudomoslim in Jemenitische Koranscholen doorgebracht. Het boek over zijn belevenissen met fanatieke islamisten verschijnt in het voorjaar in Amerika. De ”Basler Zeitung” had een interview met hem.
Meneer Padnos, u hebt drie jaar doorgebracht in Koranscholen. Hebt u zich als dekmantel tot de islam bekeerd?
In de herfst van 2005 werd ik officieel moslim. Ik heb voor een getuige verklaard: ”Er bestaat geen andere God dan Allah, en Mohammed is zijn profeet.” Eigenlijk wordt er dan een groot bad voorgeschreven, het mijne was maar klein en kort. Bij veel moslims bestaat er een hele serie andere ceremonies. Maar in Jemen gaat het er heel nuchter om, om zo snel mogelijk van A naar B te komen.
Bestond er wantrouwen tegenover u als Amerikaan?
In de Koranscholen hebben juist vele bekeerlingen uit het westen me gewantrouwd – en hadden daarmee immers ook gelijk. De Jemenieten echter, voor wie oprechtheid heel belangrijk is, hebben me nooit verdacht.
Hoe ziet een dag in een Koranschool er uit?
Hij begint met het eerste gebed om vijf uur, daarna gaat men meestal terug naar bed. In enkele scholen was er les om 08.00 uur, maar dat is heel vroeg voor moslimscholieren. In strengere scholen waren er zelfs cursussen vanaf 06.00 uur, direct na het gebed. De meeste studenten staan pas tegen 10.00 uur op. Als je wilt, kun je er de hele dag de lessen bezoeken. Tussendoor wordt er gebeden en gegeten, bijna alle klassen doen daarna een middagdutje in de moskee. ’s Middags wordt de Koran van buiten geleerd. Na het avondgebed gaan de getrouwde studenten naar hun vrouwen, de ongetrouwde studenten zitten voor de moskee en drinken thee.
Hebt u zich op uw gemak gevoeld in de scholen?
Ik heb me er niet thuis gevoeld, maar men ontwikkelt het gevoel tot een gemeenschap te behoren. De mensen vertrouwen je. Dat was belangrijk voor mij: ik wilde de Koran begrijpen, maar ook de mensen die in hem geloven, en erachter zien te komen waar het fascinerende en het verwoestende van de islam in zit.
Wat wordt er in de scholen onderwezen?
Veel islamscholen geven de oemma door, dus het idee van de globale familie van gelovigen. De leerlingen moeten het islamitische heden onderzoeken en het verleden ontdekken. Dit islamitische verleden wordt altijd als iets groots doorgegeven, terwijl het heden voor de islam als vernederend wordt gevoeld. Het belangrijkste doel is de leerlingen ertoe te brengen zich af te vragen wat ze persoonlijk kunnen doen om de Gouden Eeuw van de drie kaliefen in de Middeleeuwen weer tot leven te wekken, toen de islam sterk was.
In het westen denken veel mensen, dat Koranscholen broeinesten van de radicale islam zijn.
Ik ben er niet meer helemaal zeker van wat radicale islam buiten het terrorisme betekent. De islam heeft radicale aspecten, bijvoorbeeld zijn vrouwenbeeld, de voorstelling van de Heilige Oorlog, de instelling tegenover geweld. Maar hij heeft ook een mystieke en bijna gevoelige kant. Een groot probleem is het wereldbeeld dat in de scholen wordt doorgegeven, namelijk dat de islam door het westen bedrogen zou worden. Al na korte tijd voelen de leerlingen zich persoonlijk bedreigd en aangevallen en willen ze terugslaan en daarbij zoveel mogelijk vijanden en het liefst Joden doden.
Niet iedere moslimscholier wordt een terrorist
Maar ze hebben bijna allemaal het gevoel in een soort van oorlog met het westen te zijn, die geweld op ieder moment rechtvaardigt. De moord op de beide Duitse verpleegsters enige tijd geleden bijvoorbeeld werd in de lessen goedgekeurd. De leraren en leerlingen waren het er met elkaar over eens, dat de verpleegsters niet in Jemen waren om Jemenitische vrouwen te helpen bij de geboorte, maar om ervoor te zorgen dat ze in de toekomst geen kinderen meer kunnen krijgen: het westen zou altijd alles controleren en nu gewoon ook de baarmoeder van de Jemenitische vrouw, zodat er niet zoveel gelovigen meer zouden zijn. Tenslotte zei de leraar: ”De Verenigde Naties en de christenen willen niet dat jullie kinderen krijgen. Jullie moeten allemaal naar buiten gaan en tien kinderen krijgen.” In een ruimte met seksueel gefrustreerde mannen – in de Koranscholen zijn uiteraard geen vrouwen toegestaan – kwam het idee zeer goed over.
U was ook in Datu-l-Hadith, een Koranschool in de Noord-Jemenitische plaats Dammaj. De school is volgens westerse geheime diensten een opleidingsplaats voor de jihad.
De school werd opgericht door de Saoedische sjeik Muqbil-al-Wadi, die in 1979 tot de geestelijke omgeving van de aanval op de Grote Moskee in Mekka behoorde. In de jaren-80 heeft hij waarschijnlijk ook leerlingen naar Afghanistan gestuurd, maar toen ik er was, was de school geen opleidingsplek voor de Jihad. Er werd niet onderwezen in het bouwen van bommen. Maar zeer zeker wordt daar een enorm antiwesterse islam onderwezen, het Salafisme. De meeste leerlingen daar lijden aan grootheidswaanzin en denken de islam ooit alleen te kunnen redden.
Waarom radicaliseert de islam steeds verder?
Veel islamitische landen hebben iets van een afbrokkelende brug. En nergens breken op dit moment de stenen sneller uit de muren dan in Jemen. Uiteraard zouden de bewoners van de burcht graag willen dat de kantelen en torens trots de lucht in zouden steken en ze haten het sluipende verval. Veel Jemenieten hebben het gevoel, dat de machtigen in hun land alles verkopen. De velden, het land, de bodemschatten. Voor veel moslims is het land er echter voor de familie van de gelovigen, niet voor westerse firma’s, soldaten of toeristen.
Hoe denkt u over de toekomst van Jemen?
Een onbekwame staat en de toenemende invloed van zeer radicale islamitische groeperingen zullen het land in de chaos leiden. En de chaos maakt het interessant voor terroristen van Al Qaida.
Hebt u geen slecht geweten tegenover uw Jemenitische medestudenten en leraren – u hebt ze per slot van rekening systematisch misleid?
Veel moslims in Jemen waren heel gastvrij en hartelijk tegenover mij. Ik wist, dat ze ontsteld zouden zijn bij de voorstelling, dat ongelovigen uit het westen hun heilige plaatsen zouden kunnen betreden. Natuurlijk was ik vaak bang voor de consequenties, maar ik heb gewoon verder de Koran bestudeerd en me voor de gebeden gewassen – en verder gelogen.
Zou u verbaasd zijn wanneer moslims zouden zeggen: ”Theo, je hebt ons misleid, je hebt onze profeet bedrogen, de straf daarvoor is de dood”?
Dat zou ik niet zijn.
Bron:
http://bazonline.ch/kultur/buecher/Undercover-in-der-Koranschule/story/18480722
Auteur: Tobias Asmuth
Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
