”Als een kreeft in kokend water”
E.J. BRON - 29 JANUARI 2010
De 40-jarige Franse kunstenares Bérengère Lefranc (foto) testte als experiment over de belangrijkheid of onbelangrijkheid van mode aan den lijve hoe het is om onder een echte Afghaanse burqa te leven. Helemaal anders dan de Oriëntaalse sluierromantiek maakte ze de vernederende, mensenverachtende, drukkende, kokendhete burqa-realiteit mee. Lefranc over haar ervaring met de ”stofgevangenis”: ”Ik was bang, zweette en voelde me als een kreeft in kokend water.”
De ”Frankfurter Rundschau” schrijft:
”Het was de hel”, vertelt de 40-jarige, die een boek heeft geschreven over haar ervaringen achter de sluier dat volgende week in Frankrijk verschijnt. De groene ogen, de lange, slanke neus, de volle lippen, het kleine spleetje tussen de voortanden – alles was aan de blikken onttrokken. Maar ook wanneer de mensen op straat niet wisten, wat voor mens zich onder de burqa verstopte: ze velden een vernietigend oordeel.
”Ik nam verachtelijke blikken waar”, vertelt de kunstenares. Mannen zouden voor haar op de grond hebben gespuugd, voorbijgangers zouden haar hebben nagewezen, haar getutoyeerd. Bange kinderen zouden zijn weggerend. Moedigen zouden haar hebben geknepen om te zien of ze geen geest zou zijn. Een bewaker zou haar de toegang tot een supermarkt hebben geweigerd.
Allemaal de schuld van islamofoben zal nu de ”goedmenschelijke” wijsvinger wel zeggen, maar de stofgevangenis is niet alleen onbehaaglijk vanwege de islamkritiek. Hij werd ervoor gemaakt om de vrouw tot voorwerp te maken: rechteloos, vernederd, een ding. Helemaal afgezien van de onder de sluier oplopende temperaturen.
”Ik was bang, zweette en voelde me als een kreeft in kokend water”, herinnert ze zich de periode onder de sluier. Sowieso zou het in haar stoffen kooi vijf graden warmer geweest zijn dan buiten.”
Lefranc heeft over haar burqa-belevenissen een boek geschreven, dan ”Un voile” heet - ”Een sluier”. Ze wil zich echter niet bezighouden met het actuele politieke debat, ze zou ”kunstenares” en ”atheïste” zijn. Eén ding zegt ze echter dan toch nog:
”Wie de burqa draagt uit vrije wil, moet er wel hele goede redenen voor hebben, en diegenen die ertoe worden gedwongen, zijn diep te betreuren.”
De dinsdag aan het Franse parlement voorgestelde aanbeveling van een onderzoekscommissie om de burqa te verbannen uit openbare gebouwen, bussen en treinen, gaat een groot deel van de Fransen lang niet ver genoeg.
Bron:
www.pi-news.net/2010/01/wie-ein-hummer-in-kochendem-wasser/#more-115337
Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
Reageren kan op: www.pim-fortuyn.nl/pfforum/topic.asp
