The American Dream
MAX MICHA - 14 AUGUSTUS 2011Ik moet toch wel even glimlachen als ik lees dat Amerika uiteindelijk het schuldenplafond toch nog verder heeft weten op te schroeven zodat ze nog meer kunnen lenen en dus nog meer schulden kunnen maken. Houdt het dan nooit op? Een plafond is toch ingesteld om iets voor te blijven. Iets kan dan verwijzen naar een catastrofale economische ontwikkeling of totale financiële chaos. Amerika als democratisch role model en de naïeve westerse politiek. Dat belooft nog wat voor de toekomst. De uiteindelijke oplossing voor het financiële debacle in Amerika is eigenlijk heel simpel: geef minder uit dan je verdient en zorg dat je handelsbalanstekort niet te hoog oploopt. Men kan er voor kiezen om de economie van een land een mega financiële impuls te geven, maar dan moet daar wel wat tegenover staan. De Amerikanen kunnen oorlog voeren in Afghanistan en Irak, maar ook dan moet daar wel wat tegenover gezet worden. Als de overheid de belastingen dan niet verhoogt of zorgt voor meer export, waar moet het geld dan vandaan komen? Het bedrag staat inmiddels op: 14.569.362.667.852 bij het schrijven van deze column. Ongeveer 9,5 miljoen komt er per minuut bij. Er zijn inmiddels diverse doomscenario’s dat beleggers in de hele wereld uiteindelijk van hun dollars af willen, maar dan zal tegelijkertijd iedereen in de wereld meegesleurd worden in de Amerikaanse ellende vanwege de verhoging van de rente door de FED. De financiële macht van Amerika ligt namelijk niet bij de overheid , maar is in handen van particulieren, de FED. De Amerikaanse overheid is in deze net zo schuldig als zijn bevolking. Leven van geleend geld. Lang leve de creditcard! Alles gaat op krediet. De auto, de schulden van de creditcards, de vakanties en zelfs de begrafenissen. Wat de overheid betreft, de oorlogen. De republikeinen eisen zware bezuinigingen van hun socialistische presidenten die er een zooitje van maken. Is de term ‘socialisten’ dan toch onomstotelijk verbonden met de term ‘mislukking’? In Amerika worden dit soort mensen Teabaggers genoemd. Maar natuurlijk gaat het in ons landje er niet veel anders aan toe, zij het in een iets mindere mate dan in Amerika. Je kunt zeggen wat je wil, maar Amerikanen zijn altijd bereid om te helpen in de wereld. Is er ergens op de wereld een dreiging? De US of A staat op de stoep en het mag wat kosten. Politieke, economische en strategische motieven even achterwege gelaten. Alle Amerikanen staan op dat moment achter de Verenigde Staten en vergeten voor het gemak even de nijpende situatie in hun Amerika. Met iedere verkiezing hopen de Amerikanen dat ze toch weer een goeie president hebben gekozen die voor banen gaat zorgen en binnenlandse stabiliteit en welvaart, maar met iedere nieuwe president wordt de nationale schuld alleen maar groter. Sinds 1940 is het schuldplafond al 80 keer verhoogd. Men kan in Amerika wel spreken van een politieke impasse. Obama legt de schuld bij het afwaarderen van de triple A-status, maar het lijkt Amerika toch maar niet te lukken om balans te vinden tussen hun buitenlandse politiek beleid en binnenlandse economische stabiliteit. Zijn de middenklassers dan de oorzaak van dit financiële debacle? Of is gewoonweg het besef van de Amerikaanse overheid niet voldoende. Bedrijven in de Verenigde Staten doen het beter dan hun overheid. Blijkbaar was het achteraf gezien toch niet zo’n goed idee om de belastingen te verlagen in tijden van financiële crisis. Van een 70 jaar lange Triple A status naar een AA+ volgens S&P ( Standard & Poor) , die tevens ook aan deze financiële crisis hebben bijgedragen door goedkeuring van diverse frauduleuze hypotheken. De markten zullen onzekere tijden tegemoet gaan aangezien de US Treasury bond een van de veiligste investeringen was . Amerika kan nu makkelijk naar de onzekere toestand in Europa wijzen en zijn bezorgdheid uitspreken, maar dit zal zeker niet de aandacht afleiden van de Amerikaanse markt. Met de daling van de olieprijzen wereldwijd daalt bij ons in Nederland de prijs aan de pomp zeer zeker niet. Onze begroting moet toch ergens mee gedicht worden zo vlak voor Prinsjesdag (20-09-2011). Max Micha |
|
