E.J. BRON - 19 JUNI 2009

Een vol programma tijdens de  ”Action Weeks 2009” in Berlijn. In de ”Köpi”, het centrum van de scene, was een meerdere dagen durende ”Metallworkshop” voor de actieve autonomen (de zgn. “antifascisten”), ’s avonds luidde de leuze ”decentrale acties”. En in de voormalige bezette ”Rigaer 105” is vandaag en overzicht te zien van ”verschillende vormen tot de actieve verslechtering van het investeringsklimaat.”

Dat klimaat is al lang verslechterd. Niet alleen bij investeerders. Met de aanval op het huis van een CDU-politicus is een escalatiedrempel bereikt. Sinds het begin van het autonome festival zijn er meer dan 30 auto’s uitgebrand – met belachelijke redenen werd bijvoorbeeld een bedrijf ”aangevallen” dat scholen van eten voorziet. De dagelijkse gewelddadigheden worden in toenemende mate als een oorlogsverklaring aan de stad gevoeld – en de politie en de senaat maken een hulpeloze indruk. Kortgeleden bewees een groep Roma hoe men het bestuur van de stad aan het randje van de belachelijkheid brengt en nu zetten tot geweld bereid zijnde chaoten de politie en de regering van Berlijn voor schut. Het lijkt er niet op dat de Berlijnse veiligheidsinstanties zouden weten wat er dagelijks in de ”Köpi” wordt bedacht. En het hoogtepunt moet nog komen, namelijk de bezetting van het vliegveld Tempelhof.

Vooral de senator voor binnenlandse zaken en de president van de politie moeten zich vragen laten welgevallen. De sociaaldemocraat Erhart Körting, de populairste politicus van de stad, wekt niet de indruk dat alle middelen tegen de uitdaging zouden worden ingezet. Ook de president van de politie, Dieter Glietsch, die maanden geleden eigenaren van dure auto’s kort en krachtig het advies gaf hun voertuigen niet in Kreuzberg te parkeren, moest vooral meedelen waartoe de politie niet in staat is. Al tijdens de heftige rellen van afgelopen 1 mei werd de politie door de enorme bereidheid tot geweld verrast. Dit heeft de links-radicalen nieuwe kracht gegeven; met 165 in brand gestoken auto’s sinds het begin van dit jaar zijn brandaanslagen een bizarre normaliteit in de stad geworden. Vooral niet onnodig prikkelen – deze indruk wekken de politie en het stadsbestuur. Iedere verdere gewelddaad echter beschadigt het vertrouwen in de veiligheid van de stad.

Protest tegen huurverhogingen, het verdringen van mensen met een laag inkomen, repressies tegen buitenlanders en asielzoekers, strijd tegen neonazi’s – dat zijn politieke begrippen waarmee radicaal links haar pseudorevolutionaire geweld motiveert. Dat heeft de acties van de autonomen een tijdje sympathie opgeleverd; want dat zijn toch onderwerpen die ook belangrijk worden gevonden door kiezers van de Groenen en van de Linkspartij. Het in het begin zeer zeker aanwezige stiekeme plezier wanneer in Kreuzberg weer eens auto’s van zogenaamde ”bonzen” in brand stonden, heeft lange tijd gecamoufleerd dat hier de democratische samenleving in haar totaliteit wordt aangevallen. In het grove zelfbeeld van de autonomen worden ook de ex-alternatieven van Kreuzberg tot de vijand gerekend.

Maar er volgt geen ondubbelzinnige veroordeling van de daden door Links en Groen; er slechts ”geen begrip” voor te hebben maakt de slachtoffers van de razernij belachelijk. Wie, zoals de Groenen, begrip toont voor de bezetting van het vliegveld Tempelhof, herinnert op fatale wijze aan de jaren-80, toen de Alternatieve Lijst zulke moeilijkheden had met de geweldskwestie. Een passieve senator, een zich inhoudende politie en partijen zonder duidelijke grenzen – dat maakt de autonomen sterk. Het programma van de ”Action Weeks 2009” bevestigt deze kracht elke dag opnieuw.

LINK:   http://www.tagesspiegel.de/zeitung/Titelseite-Autonome-Brandanschlaege;art692,2827004

Bron: www.tagesspiegel.de

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron