KEESJEMADURAATJE - 04 APRIL 2011

Ik heb al enkele hoofdstukken van het boek kunnen lezen en zoals ook bij de vorige boeken van Manfred Gerstenfeld staan er feiten en observaties in, die je net weer op een ander been zetten, qua interpretatie van het antisemitisme. Je denkt dat je alles al weet en dan is het net anders.

Zo ben ik er de laatste jaren van uitgegaan dat de ontjoodsing van de persoon Anne Frank en alle activiteiten die rond haar persoon en haar geschiedenis worden georganiseerd een typisch links verschijnsel van de jaren zeventig en tachtig is geweest. We wisten wel dat de Anne Frank Stichting wel allerlei tentoonstellingen over de dictatuur in Chili en over het Lijden van het Palestijnse Volk organiseerde, maar dat de onderdrukking van Joden in de Sovjet Unie geen enkele keer door de Anne Frank Stichting is gethematiseerd.

De uitreispogingen van onder andere Nathan Sharansky uit de Sovjet Unie is een typisch  "rechts" thema en werd als zodanig niet door de Anne Frank Stichting aangekaart. Waarom zou je weg willen uit een linkse heilstaat? Ik bedoel maar. Ook het hele thema antisemitisme werd door de Anne Frank Stichting liever onder de noemer "rassendiscriminatie" of gewoon "discriminatie" gevat.  Door die houding wordt de specifiek Joodse identiteit van Anne Frank en de reden van de Jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog ontkend en weggemoffeld. Bovendien wordt de actualiteit daardoor gekoppeld aan de verschikkingen van de Tweede Wereldoorlog en worden onvergelijkbare gebeurtenissen op één lijn gesteld. Het maakt nog wel een verschil of een Surinamer op grond van huidskleur en komaf geen baan krijgt of dat je in een trein naar Polen weggevoerd wordt en in een vernietigingskamp vergast.  

Nu blijkt echter dat de ontjoodsing van Anne Frank al direct na de Tweede wereldoorlog is begonnen en dat er zelfs een proces tegen Otto Frank, de vader van Anne, is gevoerd om die ontjoodsing tegen te gaan. In de eerste Amerikaanse uitgaven van het Dagboek van Anne Frank is zelfs het feit dat ze Joods is geheel weggelaten. Dat was geheel nieuw voor mij. Juist de laatste 15 jaar is de Joodse identiteit van Anne Frank weer meer naar voren gekomen. Terwijl ik op grond van de hele islamisering  en verlinksing van de samenleving zou verwachten dat het andersom is.

Dit soort analyses kun je in het boek Verwrongen beelden van de Holocaust van Manfred Gerstenfeld lezen en ik ga de komende tijd de overige hoofdstukken met interesse lezen.