E.J. BRON - 19 SEPTEMBER 2009

We nemen het recht van de islam en de traditie in eigen hand, dachten waarschijnlijk enkele Egyptische politieofficieren en provinciale gouverneurs. Wel te verstaan niet het burgerlijke of strafrecht, maar het islamitische recht. Want zij geven de vastenmaand Ramadan, die zojuist ten einde is gegaan aan de Nijl, een bijzonder accent. Alleen al in de Zuid-Egyptische stad Assoean lieten ze 150 mensen arresteren en na een paar uur op het politiebureau een boete van omgerekend € 60,- betalen. Zij hadden het gewaagd om midden in de vastenmaand Ramadan openlijk een sigaret op straat aan te steken, iets te drinken of te eten. Eenzelfde soort voorvallen vond volgens de Arabische krant Al-Quds al-Arabi ook in de toeristische badplaats Hurghada aan de Rode Zee en in enkele provincies in de Nijldelta plaats.

Zulke straffen zouden in bijvoorbeeld Saoedi-Arabië helemaal niet ongebruikelijk zijn. Daar is het normaal, dat de met verstrekkende bevoegdheden uitgeruste religiepolitie iedereen terroriseert die niet in de pas loopt met de conservatieve islamitische regels. Maar in Saoedi-Arabië geldt de koran als grondwet en wordt er recht gesproken met behulp van de sharia.

Egypte echter is trots op zijn eigen lange rechtstraditie, zijn grondwet, zijn burgerlijk en strafrecht. En daarin is niets te vinden met betrekking tot het overtreden van de vastenregels van de Ramadan. Het gaat hier dus om enkele overijverige bewakers van de islam in de uitvoerende macht.

Reactie kon niet uitblijven. Enkele conservatieve Egyptische sjeiks bedankten de politie ervoor nu eindelijk de sharia door te drukken. Maar mensenrechtengroeperingen stelden al spoedig de vraag of Egypte nu geregeerd zou worden door een soort Taliban. Voor Gamal Eid van het Arabische netwerk voor mensenrechten is dit alles nog een bewijs voor het feit dat het religieuze radicalisme zich intussen in de politie verbreid zou hebben.

Een columnist heeft het over ”religieuze hysterie” die over de samenleving gegutst zou zijn. ”Alleen God kan de mensen op hun gedrag tijdens de Ramadan veroordelen, maar in ons geval speelt de samenleving voor God”, schrijft Wael Nawara. De hoogste regeringskringen lijken overigens tijdens de Ramadan volledig afscheid te hebben genomen van regeringszaken. Van de minister van Binnenlandse Zaken tot aan de president heerst een groot stilzwijgen over de arrestaties aan de Nijl.

De voorvallen zijn nog vanwege een andere reden opmerkelijk. Niet, omdat mensen werden gearresteerd voor het overtreden van de vastenregels, maar omdat er überhaupt Egyptenaren bestaan die in het openbaar tijdens de Ramadan, roken, eten en drinken. Dat zou een paar jaar geleden nog ondenkbaar zijn geweest – de sociale druk was veel te groot, zodat mensen die niet vastten hun genoegens alleen stiekem thuis achter gesloten gordijnen konden uitvoeren.

Tegen deze niet vastgelegde maatschappelijke wet begint de laatste jaren een kleine minderheid in toenemende mate in verzet te komen. Steeds vaker zijn nu in de straten van Cairo diegenen te zien die al rokende en drinkende niet bezwijken voor de druk. Ook in de weinige cafés die overdag geopend zijn, is het druk. Daar heeft zich de afgelopen jaren een klein, maar actief vasten-verzetsfront gevormd.

Dit is enkelen in de uitvoerende macht een doorn in het oog en was voor hen aanleiding om als een soort vooruitsnellend goddelijk strafcommando in de straten opnieuw te zorgen voor religieuze orde. Wanneer de maatschappelijke druk niet meer toereikend is, moeten simpelweg zelfbenoemde religiepolitieagenten sharia-zelfjustitie uitoefenen.

Bron: http://www.taz.de/1/politik/nahost/artikel/1/waechter-der-scharia/

Auteur: Karim El-Gawhary

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

Reageren kan op: www.pim-fortuyn.nl/pfforum/topic.asp