De finale om de euro is begonnen
E.J. BRON - 13 JULI 2011
Na Griekenland, Ierland en Portugal is nu ook het diep in de schulden zittende Italië in het vizier van de speculanten en ratingbureaus terechtgekomen. Duidelijk is: als Italië valt, dan valt ook de euro. Maar het domme spelletje gaat nog steeds door.
Het was te verwachten, dat ook Italië zou terechtkomen in de draaikolk van de Europese schuldencrisis. Waarom de verantwoordelijken er nu zo verrast over zijn, is alleen te verklaren met ignorantie, onkunde of opzet. Italië is een schuldenstaat uit het boekje: de totale schuld bedraagt 120% van het BNP, DUBBEL zoveel als in het Verdrag van Maastricht werd vastgelegd. Dat is al jaren zo. Maar zogenaamde “expert” geven steeds opnieuw het signaal “veilig”. Omdat de staatsleningen immers vooral in handen van binnenlandse schuldeisers zouden zijn. En wat? Ook die willen rente voor hun geld.
Nu hebben speculanten en ratingbureaus het land eindelijk afgestraft. Nu moet Rome eindelijk handelen i.p.v. tijd te verdoen met nutteloze parlementsdebatten en lichamelijke aanvallen van de afgevaardigden onder elkaar. Want één ding is zeker: Italië, de op twee na grootste volkseconomie van de EU, is veel te groot om door met noodkrediet gered te kunnen worden. De feiten spreken echter niet VOOR, maar TEGEN het land:
· Italië behoort naast Portugal, Ierland, Griekenland en Spanje al tot de zogenaamde “PIIGS”-landen; niet echt eervol voor een land, dat zichzelf tot de leidende industrielanden rekent.
· Ratingbureaus beoordelen Italië net zo negatief als Ierland, Malta en Portugal.
· Al 20 jaar lang balanceert het land op de rand van faillissement.
· Italië zit op de hoogste schuldenberg van Europa, de op twee na hoogste in de hele wereld: 120,3% van het BNP; in 2010 bedroeg de staatsschuld 1,84 biljoen euro. Daarmee zijn de staatsschulden hoger dan het BNP.
· De nieuwe schuld bedraagt 5,3% van het BNP; tweemaal zoveel dan tot nu toe.
· Meer dan 13% van de gezinnen leeft onder de armoedegrens.
· De werkloosheid is groot, 10%, de jeugdwerkloosheid is nog groter.
· Italië heeft met Spanje het laagste geboortecijfer in Europa.
· Er vonden de afgelopen jaren catastrofale bezuinigingen in het onderwijs en de zorg plaats.
· Om te voldoen aan het 3%-criterium van het Verdrag van Maastricht, zouden de staatsuitgaven van Italië met 37,6 miljard euro moeten dalen.
· Alleen al dit jaar moet Italië echter ongeveer 273 miljard euro nieuw van de markt opnemen.
· De op de export gerichte economie is de afgelopen 20 jaar nog nooit zo hard getroffen.
· Thomson Reuters beoordeelt de waarschijnlijkheid van een faillissement van Italië met 26%.
Toch denken de verantwoordelijken met hun uitspraken zoals in het geval van Griekenland, Ierland en Portugal nog steeds dat we dom zijn. Opnieuw klom Angela Merkel op het spreekgestoelte en opnieuw dezelfde frasen: ze zou er het “volste vertrouwen”in hebben dat de Italiaanse regering de noodzakelijke duidelijke beslissingen zou nemen. Ja, dat zei ze destijds ook bij Ierland, Portugal en Griekenland. Het Duitse ministerie van financiën liet snel verkondigen: “Italië is niet in gevaar” en laat hiermee weten niet vakkundig gelegitimeerd te zijn. Hoe blind en doof moeten we dan zijn?
Griekenland heeft 18 miljard euro schulden bij Duitse banken, Italië echter 116,1 miljard. Het gaat dus om veel meer dan Italië, het gaat om onze munteenheid en om ons spaargeld.
De verdere daling van de Ierse staatsleningen naar ramsjniveau, net zoals die van Portugal en de gegarandeerd op komst zijnde schuldsanering van Grieken maken één ding duidelijk: de finale om de euro is begonnen.
Bron:
http://tinyurl.com/5terzqz
Auteur: Michael Grandt
Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
