CLARK KENT - 28 SEPTEMBER 2010

Wat veel Nederlanders al lang vermoedden staat nu onloochenbaar vast: voor de politiebobo’s is het uitschrijven van bonnen belangrijker dan het vangen van boeven. Afgelopen zaterdag kon men in De Telegraaf het volgende lezen: “De politie blijft agenten opjagen zoveel mogelijk bonnen te schrijven. Als ze hun quotum niet halen worden ze zelfs gekort op hun salaris.” Dit blijkt uit een speciaal contract van de politie Rotterdam-Rijnmond dat in bezit is van Telegraaf.

Tevens moeten Rotterdamse agenten dit jaar minstens 120 bonnen uitschrijven, waarvan de helft staandehoudingen. Als zij dat niet halen, moeten ze akkoord gaan met een korting op hun salaris. Herhaaldelijke oproepen uit de Tweede Kamer om dit soort bonnenquota af te schaffen worden simpelweg genegeerd, aldus de Krant van Wakker Nederland. In de rest van Nederland is het minstens net zo erg.

Kijk vooral ook even zelf naar de reacties bij het bericht in De Telegraaf, zowel van burgers als agenten. Bijvoorbeeld de volgende twee:

Ben zelf ook bij de politie. Zal het je nog sterker vertellen. Ik heb collega's gezien die hun werk zeer goed doen en geen hoofdagent worden omdat ze hun quotum (160 en geen 120) niet halen. Je doet je werk dus meer dan goed maar wordt afgerekend op 1 puntje. En dat terwijl het helemaal niet is toegestaan om hier consequenties aan te hangen (het verplichte quotum bestaat al lang niet meer op papier maar des te meer in de praktijk). Snel aan een hele grote klok hangen AUB!!!!

Ben Blauw, Utrecht 10:21 26.09.10

Met de dag zakt mijn respect voor autoriteit. Dat agenten geen toppers zijn is duidelijk. De overheid bewijst dit door de hoogte van de toegekende salarissen, de agent zelf door het accepteren van een dergelijk salaris en in nog veel grotere mate door het te accepteren dat je door je werkgever voor JOKER wordt gezet. Zichzelf respecterende personen met capaciteiten boven die welke je als agent nodig hebt zouden zondermeer opstappen!

Boso, Nijmegen  | 09:15 | 26.09.10

Of lees het commentaar Verplichting om bonnen te schrijven op wijkagent.web-log.nl. Daar blijkt de werkelijkheid nog net iets erger te zijn. Het quotum ligt nog hoger dan De Telegraaf vermeldt, maar erger nog is de demotiverende werking van het perverse personeelsbeleid dat bonnen uitschrijvende Vondelaartjes beloont en boevenvangers bestraft. Trouwens, ook als het om het schrijven van bonnen gaat is het beter agenten te laten vertrouwen op hun eigen verstand dan in te zetten op de dwang van een bonnenquotum. De bloggende wijkagent schrijft daarover het volgende:

Sinds enkele jaren hebben we (de wijkagenten en surveillanten) het beleid om 's nachts de jeugd actief aan te spreken en zo nodig te bekeuren voor het fietsen zonder licht. Door dit langere tijd consequent te doen en duidelijk te maken waarom je een bekeuring schrijft, fietst tegenwoordig bijna iedereen met licht. Resultaat: bijna geen ongevallen meer.

Laat mij dus gewoon mijn werk doen, zonder dwang of drang om de schatkist te vullen. Het effect van deze dwang op mij is vergelijkbaar met het effect op de burger. Ik krijg een aversie tegen het uitschrijven van een bekeuring en ben dus minder gaan bekeuren. Winst voor de burger, zou je zeggen, maar dat is te makkelijk. Ik heb voor dit werk gekozen uit overtuiging, net zoals ik die overtuiging heb als ik mijn bonnenboekje pak. Die overtuiging kan niet gelegen zijn in een quotum. Misschien krijgt de burger dan ook weer de overtuiging dat de politie goed bezig is en meer respect verdient.

Uit het verhaal van de bloggende wijkagent en de twee bovenstaande reacties, een van een agent, een van een burger, blijkt dat het huidige op bonnenquota gerichte beleid de politieorganisatie ondermijnt en uitholt.

De beste en meest integere medewerkers raken gedemotiveerd, terwijl de middelmatigen minder scrupules hebben en graag op de automatische piloot schakelen om de partijlijn blind te volgen als dat hun carrièrekansen bevordert. Ook onder totalitaire regimes zie je vaak dat de middelmatigen en bekrompenen van geest het beste gedijen onder een strakke partijlijn.

Nu is Nederland nog geen totalitaire staat, maar politieke correctheid tiert hier welig en een dwingende topdown benadering is in de ambtelijke cultuur eerder regel dan uitzondering. Vakmensen delven het onderspit tegen vage types als bestuurskundigen, beleidswetenschappers en managers.

De goeden zullen op zoek gaan naar ander werk en de organisatie verlaten, of belanden in de ziektewet met een burn-out. De mindere goden, die geen benul hebben van het vak maar uitblinken in hielenlikken en dienstklopperij, komen bovendrijven en gaan de organisatie domineren. Zo wordt het langzaam steeds erger.

Het gaat dus niet alleen om geld-uit-de-zak-klopperij, maar om het corrumperen van de politie en mutatis mutandis ook van de gezondheidszorg en het onderwijs.

Geen respect meer voor politie

Daar komt dan nog bij dat de burger ieder respect voor de politie verliest. In de andere publieke sectoren werkt het eigenlijk op dezelfde manier.

Wat ook niet helpt is dat oom agent in de meest lullige vehikels de weg op wordt gestuurd. Zo is er inmiddels een heuse politie-uitvoering van de Prius. Straks moet oom agent nog op een scootmobiel op patrouille. Een beeld dat thuishoort in een carnavalsoptocht, niet in het Nederlandse straatbeeld.

Bij de vroegere rijkspolitie denkt men nog met weemoed terug aan de Porsche 911 targa. Dat was een echte mannenauto en nog praktisch ook, want bij ongevallen kon je op de stoel gaan staan en stak je hoog boven het verkeer uit. Dit kwam de zichtbaarheid bij het regelen van het verkeer zeer ten goede.

Nu moeten we allemaal de broekriem aanhalen en een 911 targa kost meer dan € 130.000, -- Gelukkig is er een goedkoper alternatief: voor € 46.000 tot € 61.000,-- heb je al een Lotus Elise. Daarmee dwingt oom agent zeker respect af.

Om het af te maken nog een fatsoenlijk dienstwapen, geen proppenschieter maar the most powerful handgun in the world, en … een secretaresse. Zonder miss Moneypenny zou 007 ook nergens zijn, en de burger hoeft tenminste niet langer eindeloos te wachten totdat zijn aangifte met twee vingers is ingevoerd in het computersysteem. We detacheren gewoon extra griffiers op elk groot politiebureau.

En de financiering dan? Welnu: bij het ministerie van EZ liggen plannen voor het installeren van 6000 MW aan windvermogen op de Noordzee. Kosten: ongeveer tien Betuwelijnen. Tien Betuwelijnen, in de Noordzee...!! Op milieu kan sowieso zeker 20 miljard worden bezuinigd.