CLARK KENT - 13 DECEMBER 2010

Nee, WikiLeaks wordt niet echt gerund door al Qaeda, maar veel verschil maakt dat niet. De meest recent gelekte documenten bevatten op het eerste gezicht veeleer informatie die de Amerikaanse diplomatieke dienst in verlegenheid brengt dan kritieke geheimen van strategisch belang. Toch kan de schade op termijn groot zijn.

Een dodenlijst voor al Qaeda
Nog niet zo lang geleden werden er echter documenten gelekt met namen van Iraakse en Afghaanse informanten en lokale stamhoofden die hun medewerking verleenden aan het Amerikaanse leger. Destijds schreven kranten als The Washington Post dat de documenten niet zo heel veel nieuws bevatten, maar al Qaeda wist nu wel wie er moest worden gedood en waar deze mensen te vinden waren.

De New York Daily News sprak destijds daarom niet langer van WikiLeaks maar van WikiTreason. In dat artikel rekent Ross Baker, hoogleraar politicologie aan de Rutgers-universiteit, af met Assanges imago als ‘informatieactivist’ en kruisvaarder voor openheid. Zo gaf Assange in een interview met Der Spiegel zelf toe dat het zijn doel was om het politieke draagvlak voor de oorlog in Afghanistan te ondermijnen en snoefde hij dat hij het prachtig vond om smeerlappen te vermorzelen (“I enjoy crushing bastards”).

Die bastards zijn niet de Taliban of al Qaeda, die leraren de oren afsnijden omdat ze het wagen les te geven aan meisjes, maar de GI’s van het Amerikaanse leger. Daarom onthulde Assange documenten die o.a. onthulden hoeveel tijd helikopters nodig hadden om luchtsteun te verlenen aan bases die door de Taliban werden aangevallen en allerlei soorten operationele details.

Niemand hoeft overigens de illusie te koesteren dat het Assange en consorten erom te doen is om het aantal burgerdoden in Afghanistan te verminderen of om de politiek te bewegen tot een effectievere strategie in die oorlog. Zijn vurige wens is dat Amerika zich onverrichterzake uit Afghanistan terugtrekt.

Voor de redactie van The Washington Times was dit reden om te pleiten voor het vervolgen van de bij de lekken betrokkenen wegens hoogverraad dan wel spionage, afhankelijk van de vraag of zij Amerikaans staatburger waren of niet. In tijden van oorlog gelden er striktere beperkingen aan de vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid dan in vredestijd, aldus de Times. Wie dit hypocriet vindt mag de vraag beantwoorden of hij in 1944 de plannen voor de geallieerde invasie in Normandië zou hebben gepubliceerd of niet. The people have a right to know?

Een aanval op de diplomatieke dienst
De recent gelekte documenten lijken vooral onthullingen te bevatten die de Amerikaanse diplomatieke dienst in verlegenheid brengen en de verhoudingen met andere staatshoofden kunnen schaden. Toch kan de schade op termijn groot zijn.

Net zoals de onthullingen over Afghaanse informanten anderen er in de toekomst van zullen afhouden om informatie door te geven aan Amerikaanse troepen, zo zullen de onthullingen over gesprekken tussen Amerikaanse diplomaten en hun buitenlandse collega’s deze functionarissen ervan afhouden om openhartig te praten met Amerikaanse diplomaten. Ook zullen medewerkers van de diplomatieke dienst minder openhartig communiceren met hun superieuren in Amerika.

Assange is er op uit om het vergaren van informatie door de Amerikaanse inlichtingendiensten en de diplomatieke dienst ernstig te frustreren. In Elsevier’s Magazine konden we vorige week lezen dat mensen bij WikiLeaks zijn opgestapt omdat ze het niet eens waren met de haast die Assange had om allerlei documenten te publiceren. Zij wilden eerst kijken of informatie die personen in gevaar kon brengen niet kon worden verwijderd. Maar Assange wilde alles zo snel mogelijk naar buiten brengen.

Alles om de westerse beschaving de voet dwars te zetten
Sommigen vragen zich af wat Assange en consorten bezielt. Vooral nu de diplomatieke dienst het doelwit is. “Zal dat de rechtse haviken niet in de kaart spelen?”, zo vragen zij zich af. Waarom doet Assange dit uitgerekend nu de ‘domme cowboy’ Bush weg is en Obama als ‘redder der mensheid’ het roer in de buitenlandse politiek heeft omgegooid en de keuze heeft gemaakt om alles diplomatiek op te lossen?

Deze dwazen vergeten echter dat Assange en co. exponenten zijn van wat in de jaren zeventig bekend stond als “Nieuw Links”. Nieuw links neemt aanstoot aan elke vorm van buitenlandse politiek waarmee het Westen en met name Amerika opkomt voor de eigen belangen. Of het nu met militaire dan wel diplomatieke middelen geschiedt. Nieuw links is tegen het idee van de westerse beschaving an sich.

In de jaren zeventig bleek het reëel bestaande socialisme een gruwelijke mislukking te zijn die miljoenen mensen het leven kostte. Tegelijkertijd kreeg in het Vrije Westen iedere arbeider zijn eigen autootje. Geconfronteerd met deze feiten stonden linkse intellectuelen voor de keuze om ofwel het kapitalisme te omarmen omdat dit systeem als enige vrijheid en welvaart bracht, of om vrijheid en welvaart en het hele idee van beschaving als zodanig te verwerpen.

Velen kozen voor het laatste en nieuw links was geboren. Wie niet gelooft dat nieuw links tegen beschaving als zodanig is, moet dit interview maar eens lezen of bekijken.

Niet alleen radikalinski’s
Ook gaat het niet om een klein groepje radikalinski’s. Ook The New York Times doet van harte mee. Deze krant heeft herhaaldelijk geheime informatie naar buiten gebracht, zoals in december 2005, toen de krant onthulde dat de regering Bush internationaal telefoon- en e-mailverkeer van Amerikanen die banden onderhielden met al Qaeda of aanverwante terreurorganisaties liet afluisteren.

Aan dergelijke afluisterprogramma’s zijn zeker risico’s verbonden. Niet zelden wordt de reikwijdte van zulke programma’s steeds verder opgerekt. Daar komt bij dat er na 11 september 2001 geen formele oorlogsverklaring was waarin helder uiteen werd gezet wie de vijand was. De telefoontaps uit het door de New York Times naar buiten gebrachte programma waren echter sowieso niet toelaatbaar als bewijs in rechtszaken, maar uitsluitend bedoeld om bij dreigende aanslagen preventieve actie te ondernemen.

Toen eind 2009 de Climategate-affaire ontstond, liet de New York Times weten de uitgelekte e-mailberichten niet te publiceren: "The documents appear to have been acquired illegally and contain all manner of private information and statements that were never intended for the public eye, so they won't be posted here."

Dit lijkt hypocriet, maar is het niet. In beide gevallen was het handelen van de NYT erop gericht om onze beschaving zoveel mogelijk te ondermijnen.

Boemerang
De publicatie van de diplomatieke ‘telegrammen’ zou echter wel eens heel anders kunnen uitpakken dan gehoopt. Ongetwijfeld hadden de informatieactivisten verwacht te kunnen onthullen hoe het Boze Westen – Amerika voorop – allerlei complotten smeedt om prille democratieën omver te werpen om zich vervolgens de kostbare hulpbronnen in de slachtofferlanden toe te eigenen. Deze complotten schitteren echter door afwezigheid. In werkelijkheid blijkt uit de uitgelekte telegrammen het gelijk van rechtse haviken. De As van het Kwaad bestaat. Bush had gelijk.

Journalist?
Iedereen die zich nog afvraagt of Assange een journalist is - en als zodanig met hetzelfde respect moet worden behandeld - doet er goed aan de volgende woorden van Sarah Palin eens te lezen: Assange is not a “journalist,” any more than the “editor” of al Qaeda’s new English-language magazine Inspire is a “journalist.” He is an anti-American operative with blood on his hands. His past posting of classified documents revealed the identity of more than 100 Afghan sources to the Taliban. Why was he not pursued with the same urgency we pursue al Qaeda and Taliban leaders? Bron.

Dit artikel is schatplichtig aan Al Qaeda's Intelligence Service van Robert Tracinski.