Het einde van Nederland
DAAN - 17 NOVEMBER 2009
1 december 2009.
Op dit moment nog een datum die eraan moet komen en voor veel mensen niet meer dan het begin van de feestmaand van dit jaar. och is 1 december 2009 een hele belangrijke en historische datum voor Europa en alle soevereine staten daarin.
Op 1 december treedt het ‘Verdrag van Lissabon’ in werking, wat geen grondwet zegt te zijn maar feitelijk de EU tot een monsterlijke superstaat omvormt. Nu zelfs Vaclav Klaus, de Tsjechische premier, die als enige tegen het Euromonster durfde te spreken, gedwongen was te tekenen, gaat de E.U.S.S.R. officieel in werking. Even enkele punten van ‘Lissabon’, en wat die zullen betekenen voor onze nationale soevereiniteit en inspraak in de Unie
PROTOCOL 1
Artikel 1
Discussiedocumenten van de Commissie (groenboeken, witboeken en mededelingen) worden bij publicatie door de Commissie rechtstreeks aan de nationale parlementen toegezonden. De Commissie zendt de nationale parlementen ook het jaarlijkse wetgevingsprogramma en alle andere instrumenten voor wetgevingsprogrammering en beleidsstrategie, op hetzelfde tijdstip als aan het Europees Parlement en de Raad.
Vertaling:
De EU maakt beslissingen over wetten, en stuurt ze daarna naar de nationale parlementen die deze zonder commentaar uit dienen te voeren.
Artikel 10
Een conferentie van de organen van de parlementen die gespecialiseerd zijn in de aangelegenheden van de Unie kan iedere door haar passend geachte bijdrage ter attentie van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie leveren. Deze conferentie bevordert voorts de uitwisseling van informatie en beste praktijken tussen de nationale parlementen en het Europees Parlement, alsook tussen hun respectieve gespecialiseerde commissies. Zij kan ook interparlementaire conferenties over specifieke onderwerpen organiseren, met name om vraagstukken op het gebied van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, waaronder het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid, te bespreken. De bijdragen van de conferentie binden de nationale parlementen niet en laten hun standpunt onverlet.
Vertaling:
Op de conferenties kunnen de nationale parlementen zoveel overleggen als ze willen, maar het is geenzins bindend voor het Europees Parlement, dat zich hier niets van aan hoeft te trekken .
A. HORIZONTALE WIJZIGINGEN
2) In het hele Verdrag (o.a.)
* worden „de Gemeenschap” en „de Europese Gemeenschap” vervangen door „de Unie”,
* wordt „met gekwalificeerde meerderheid van stemmen” geschrapt;
* wordt „de Raad in de samenstelling van de staatshoofden en regeringsleiders” vervangen
door „de Europese Raad”;
* wordt „gemeenschappelijke markt” vervangen door „interne markt”;
Vertaling:
De Europese Unie ziet zichzelf officieus al as superstaat, en gaat in alle documenten en protocollen dat nu ook nominaal laten zien
B. SPECIFIEKE WIJZIGINGEN
10) In de tweede overweging wordt „landen” vervangen door „staten” en in de laatste overweging van de preambule wordt „HEBBEN BESLOTEN een EUROPESE GEMEENSCHAP op te richten en hebben… aangewezen” vervangen door: „HEBBEN … AANGEWEZEN:”
Vertaling:
Er wordt in alle Europese Verdragen niet meer gesproken over afzonderlijke landen, maar alleen nog over Staten van de Europese Gemeenschap.
Het balletje is bijna rond. Als de eerste Europese president, los van wie dat ook is, gekozen of beter: aangewezen wordt, is Nederland officieel een onderdeel van de superstaat Europa, ondergeschikt aan het almachtige Brussel.
(Alle teksten uit het Verdrag van Lissabon overgenomen)
PROTOCOL 2
Artikel 10
Een conferentie van de organen van de parlementen die gespecialiseerd zijn in de aangelegenheden van de Unie kan iedere door haar passend geachte bijdrage ter attentie van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie leveren. Deze conferentie bevordert voorts de uitwisseling van informatie en beste praktijken tussen de nationale parlementen en het Europees Parlement, alsook tussen hun respectieve gespecialiseerde commissies. Zij kan ook interparlementaire conferenties over specifieke onderwerpen organiseren, met name om vraagstukken op het gebied van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, waaronder het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid, te bespreken. De bijdragen van de conferentie binden de nationale parlementen niet en laten hun standpunt onverlet.
Vertaling:
Al die commisies en organisaties van de nationale parlementen kunnen lekker gaan vergaderen, maar hebben geen enkele inspraak in de besluitvorming van de EU. Natuurlijk niet.
PROTOCOL 8
Enig artikel
Wanneer de Unie overeenkomstig artikel 2 A, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie inzake gedeelde bevoegdheden op een bepaald gebied optreedt, heeft deze uitoefening van bevoegdheden enkel betrekking op de door de betrokken handeling van de Unie geregelde materie en niet op het gehele gebied.
Vertaling:
De EU kan zonder bemoeienis van nationale en provinciale regeringen ‘optreden’ door de hele Unie heen
PROTOCOL 9
Artikel 2
De bepalingen van de Verdragen doen op generlei wijze afbreuk aan de bevoegdheid van de lidstaten om niet-economische diensten van algemeen belang te verrichten, te doen verrichten en te organiseren.
Vertaling:
Lidstaten mogen alleen nog ‘diensten van algemeen belang te verrichten’ die geen betrekking hebben tot de economie.
PROTOCOL 11
Enig artikel
Alvorens de Raad een ontwerp behandelt dat een wijziging of intrekking van het besluit of van bepalingen ervan, of een indirecte wijziging van de werkingssfeer of betekenis van het besluit door het wijzigen van een andere rechtshandeling van de Unie tot doel zou hebben, voert de Europese Raad, handelend bij consensus overeenkomstig artikel 9 B, lid 4, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, voorafgaand overleg over dat ontwerp.
Vertaling:
Als de inhoud of de opbouw van de Europese Unie veranderd wordt, hoeft alleen Brussel daarover te beslissen. Nationale regeringen hebben geen inspraak.
Treurt
niet, beste mensen. Treurt niet beste Nederlanders, Duitsers, Britten en Belgen. Onze landen zijn dan wel inglorieus ten onder gegaan in de maalmachine van SuperEuropa, we hebben tenminste niet voor onze onafhankelijk en vrijheid gestreden. Niemand van ons heeft de moeite genomen om het Verdrag van Lissabon ook maar even door te kijken of überhaupt naar de inhoud van Europa te kijken. Zonder enige trots worden we verzwolgen door de Europese zee, en zo eindigt hier formeel de geschiedenis van een onafhankelijk Nederland.
