Denken binnen de kaders ‘links’ of ‘rechts’ sluit pragmatische, intelligente opties uit . Zowel Wilders als Halsema als Marijnissen, en alles wat daar tussen zit, propageren allen excellente en ook verfoeilijke oplossingen. De facto is vrijwel alle argumentatie terug te voeren naar drie structurele voorkeuren:

1. Een dominante regulerende regeringsstructuur, die we, in historisch perspectief, mondiaal eerder gewoon zijn van Links dan van Rechts, het nazidom ten spijt.
2. Een totaal vrije economie, die vanuit sociaal oogpunt zelfregulerend zou moeten kunnen zijn.(‘Angelsaksisch’ model)
3. En, last but not least, een sociaal gestuurde ‘vrije’ economie. Noem het voor het gemak het ‘Rheinland-model’ .

Nu is een van de kenmerken van Links gedurende de laatste 50 jaar van de vorige eeuw, dus tot ca. 2000, dat ze vernieuwend, innovatief, en zich vooral ANTI-ESTABLISHMENT wilde profileren om haar doelgroep, de door Verelendung geteisterde arbeider, te verdedigen..

VERSCHUIVING VAN LINKS DOEL-OBJECT
Nadat in 1989 de linkse economieën zonder blazen omvielen is er echter ook een einde gekomen aan het doel de Verelendung van de Arbeider te bestrijden, die immer het veel beter had in de kapitalistische landen, dan in de socialistische volksrepublieken. De strijd tegen de gevestigde orde (het establishment), werd ingeruild voor een dogmatische strijd tegen de Verelendung van het dier en de natuur, met als bijgerecht de vermeende Verelendung van de laagontwikkelde allochtonen, wier ‘cultuur’ door het Westen wordt 'afgenomen' na aankomst in Nederland.

POLITIEKE INVERSIE
Wat links zelf niet geweten wil hebben, is dat door dit proces het links conservatisme een geïnstitutionaliseerde vorm kreeg. Links is een establishment geworden, met een gelijkenis die doet denken aan b.v. de SGP. Mensen zijn ‘zondig’ als ze niet in duurzaamheid geloven, en ‘rechtse ongelovigen', als ze niet pro-links zijn, en bruin (!) als ze kritisch ten aanzien van een niet gereguleerde immigratie zijn .
De PVV ontleent NU zijn kracht door relatief scherp tegen het establishment te reageren, en legt daardoor op pijnlijke wijze voor dat establishment zaken in onze maatschappij bloot. Die rol claimt Links zich nog steeds ten onrechte toe.
In feite is er sprake van een politiek inversie. Links is rechts geworden en Rechts is links (lees: pro-actief, maatschappijkritisch en ondogmatisch), zonder dat Rechts, in tegenstelling tot het vroegere Links, een dominante staatsdictatuur wil..... 
De PVV is dus niet zozeer een rechtse of bruine partij maar een maatschappijkritische anti-establishment centrum partij.

MAATSCHAPPIJVERNIEUWING
Maatschappijvernieuwing komt per definitie niet voort uit behoudendheid of dogmatiek. De islamlanden zijn daar een mooi voorbeeld van. Dat houdt dus in dat de PVV met haar dynamiek van onrust en onvrede en hoop op verandering een politieke katalysator (aanjager) vormt voor een maatschappijverbetering, waarin meerdere partijen, en ook later een D66 en PvdA gaan participeren !
Dat is in politiek en sociaal maatschappelijk perspectief gezien, een zeer interessante uitdaging. Na een falend Angelsaksisch’ model (kredietcrisis) is te hopen dat men economisch-politiek niet in dezelfde valkuilen stapt.

Maar ik durf een minderheidskabinet met een gedoogde Wilders als een zeer goede stap in de richting van een nieuwe dynamiek te zien. Links heeft zijn stempel de afgelopen decennia op de maatschappij gedrukt, op een wijze die geen continuering behoeft. 
Dus hopen dat het CDA een verstandige beslissing neemt deze week.

Overigens mag je stellen dat deze minderheidsregering eigenlijk niet bestaat uit VVD, CDA en een gedoogde PVV, maar eerder uit een sterke VVD, een door talrijken geschraagde PVV en een minderheidspartij CDA. Het is maar hoe je het bekijkt.