Het Vrije Volk
Sympathiseert SP nu ook al met Taliban?

CLARK KENT - 30 OKTOBER 2010


Afgelopen zaterdag werd bekend dat er bij een vuurgevecht in Uruzgan in 2007 zestig doden zijn gevallen aan de kant van de Taliban, terwijl Defensie dit verzweeg. Reden voor Harry ("Intifadah, intifadah Palestina vrij") van Bommel om minister Hans Hillen van Defensie aan zijn jasje te trekken. Waarom neemt de SP aanstoot aan 60 dode Talibanstrijders?

Dat de SP warme gevoelens heeft voor de moordenaars van Hamas is bekend, maar koestert de SP nu ook al sympathie voor de orenafsnijders van de Taliban? En waarom koos Defensie ervoor om die 60 doden te verzwijgen? De SP maakte geen deel uit van de regering. Het is een extreemlinkse partij die met hatelijke klassenstrijdretoriek verdeeldheid zaait in de samenleving en complete inkomensgroepen stigmatiseert als “veroorzakers van de kredietcrisis”. Er is geen enkele reden voor Defensie om rekening te houden met zaken die gevoelig liggen bij de SP. Integendeel.

Zou de zwijgzaamheid van Defensie iets te maken hebben met het feit dat links in brede zin, de toenmalige regeringspartner PvdA voorop, er altijd op aandrong dat de missie in Afghanistan geen vechtmissie mocht worden? Dat onze jongens maar Korans uitdelen en moskeeën bouwen moesten om de sympathie van de bevolking te winnen? De sympathie voor de Taliban reikt verder dan de rangen van de SP. Ook de PvdA koestert warme gevoelens voor barbaren die onderwijzers de oren afsnijden zodra zij het in hun hoofd halen om les te geven aan meisjes. Die sympathie is overigens wederzijds: de Taliban zagen maar wat graag een regering met de PvdA.

In Afghanistan voeren we oorlog tegen een zgn. non-state actor, gesponsord door state-actor Pakistan overigens. In dergelijke counter-insurgency’s probeer je burgerslachtoffers te voorkomen, omdat de burgerbevolking een asset is, een bron van nuttige informatie over activiteiten en schuilplaatsen van de vijand.

Maar dat betekent niet dat er niet gevochten zou hoeven worden. Integendeel, met de informatie die verworven wordt d.m.v. een effectieve counter-insurgency probeer je de vijand vervolgens des te harder te treffen. In een contraguerrilla zijn jouw soldaten de beste vriend voor mensen die jou gunstig gezind zijn en meewerken, maar de ergste vijand voor de tegenpartij. 60 dode Taliban! Nou en?

Minister Hillen, voortaan willen wij een ijzervreter met een borst vol medailles die trots laat weten dat onze jongens weer een X-tal vijanden over de kling hebben gejaagd.