de vloek van het determinisme
DUNS OURAY - 26 NOVEMBER 2006
Ik neem u mee naar de 19de eeuw. De tijd van Karl Marx. De tijd van grote technologische vooruitgang, van mechanisatie en industrialisatie. En de tijd van het determinisme.
De 19de eeuw kent een suprematie van de natuurkunde. De geheimen van de mechanica waren ontsluierd en die kennis werd toegepast in allerlei nieuwe machines. Maxwell bracht het electro-magnetisme in kaart;en Edison ontdekte allerlei toepassingen, van gloeilamp van grammofoon. En na vele eeuwen tevergeefse inspanningen van de grote denkers, had Newton het geheim der hemelen gekraakt.
Karl Marx was geen natuurkundige. Hij bestudeerde de ontwikkeling van de menselijke samenleving. Maar Marx was wél geïnteresseerd in het succes van de natuurwetenschappelijke methode.
En dus besloot Marx om deze methode toe te passen op de menselijke samenleving. Hij wilde de natuurwetten die de ontwikkeling van de mensheid beheersen, ontdekken.
Helaas was in die dagen de natuurkunde deterministisch: men beschouwde de wereld als een voorspelbaar samenspel van krachten, materie en licht. Net zoals de beweging van biljartballen volledig voorspelbaar is. Immers, je kunt biljartballen moeilijk beschuldigen van 'een vrije wil'.
En zo bouwde Marx zijn huis van dogmas. En hij pretendeerde 'wetenschappelijke zekerheid' voor zijn maakbare samenleving; dezelfde zekerheid waarmee Newton de loop van de planeten kon voorspellen. En aan deze boom van het collectivisme kwamen drie loten: het communisme, het socialisme van Hitler en de sociaal-democratie.
De kern van dit collectivisme is steeds het determinisme. Mensen moeten zo voorspelbaar zijn als biljartballen. Lenin, Hitler en Den Uyl hadden allen deze voorspelbaarheid nodig om hun Betere Wereld te maken. Het collectivisme ontkent daarmee de menselijke vrije wil.
En dit staat haaks op de wortels van de Westerse beschaving. De kern van de (Katholieke) Christelijke leer is immers ... de vrije wil. En dit is tevens het grote onderscheid met de Islam of met sommige stromingen van het Protestantisme. Daar gaat men uit van de predestinatie, en ontkent men de vrije wil.
Want dit is de Westerse beschaving in een notendop: de menselijke vrije wil betekent dat mensen persoonlijk verantwoordelijk zijn voor hun keuzen. Dit noemen we ook wel 'het individualisme'. En dit individualisme en de vrije menselijke ontplooiing zijn de basis van Kapitalisme; de economische succes-doctrine waar wij al onze welvaart en vooruitgang aan danken.
En zo komen we op de heilige viereenheid van de Westerse beschaving: Vrijheid, Individualisme, Christendom en Kapitalisme. Alle vier gefundeerd op de menselijke vrije wil.
Diametraal daartegenover staan: Onderwerping, Collectivisme, Islam en Socialisme. Alle vier gefundeerd op het determinisme.
Dat is waarlijk het Rijk van Kwaad. Deze laatste vier schonken de wereld de holocaust, de genociden van Stalin, Mao en Pol Pot, de politiek-correcte onderdrukking in de verzorgingsstaat met haar groeiende asocialiteit en criminaliteit, de jihad en de onderdrukking van vrouwen en minderheden in het Islamitische werelddeel, en het terrorisme.
Lieve vrienden van de vrijheid, dít is de kern van de zaak.
Tot slot nog dit. Feitelijk zijn psychologie, sociologie, antropologie en andere
pseudo-wetenschappen gebaseerd op het ontkennen van de menselijke vrije wil. Immers zij moeten pretenderen dat de mens zich volgens hun wetten gedraagt. Het mag dan ook niet verbazen dat deze gamma-afdelingen van universiteiten broeinesten zijn van het kwaad.
O ja, de strekking van dit artikel is lichtelijk geplagieerd van Popper.
