E.J. BRON - 09 JULI 2010

”De islam is niet alleen een geloof, het is een levenswijze, een gewelddadige levenswijze” en ”Ik denk, dat de onderwerping van de vrouwen in de islam de grootste hindernis voor de integratie en vooruitgang van de islamitische gemeenschappen vormt.”

 

Dit zijn de belangrijkste boodschappen van de waarschijnlijk bekendste islamcritica ter wereld, Ayaan Hirsi Ali. Ze richt zich daarbij minder tot de moslims zelf dan veelmeer op westerse politici en burgers. Ze zouden enerzijds moeten begrijpen, welk geschenk democratie en politieke vrijheid zouden betekenen. En anderzijds, dat het de islam is, die precies deze bedreigt.

 

De onderdrukking van de vrouw is genuine islamitisch

 

Drie zwaartepunten – seks, geld en geweld – maken voor de schrijfster de doorslaggevende misvattingen uit, die door westerse multiculturalisten niet zouden worden begrepen. De onderdrukking van de islamitische vrouw staat daarbij uiteraard op de eerste plaats, of het nu om eermoorden, genitale verminking, gedwongen huwelijken of algemene seksuele beschikbaarheid en geweld zou gaan. ”De erecode mag van oorsprong dan voorislamitisch zijn en teruggaan tot de stammencultuur, hij is nu een integraal bestanddeel van de islamitische religie en cultuur.”

 

Moslims en de verzorgingsstaat

 

Als tweede grote thema spreekt Ayaan Hirsi Ali over de financiële ondersteuning van migranten en vluchtelingen door de westerse welvaartsstaten. Omdat er in islamitische cultuurkringen echter weinig wordt geleerd over sparen of economisch huishouden en vooral vrouwen in islamitische landen niet over geld kunnen beschikken, leiden monetaire sociale hulp en royaal toegestane kredieten tot een uitzichtloze schuld. En terwijl met het door de staat gegarandeerde geld vaak de familieleden in het thuisland worden ondersteund, heeft men geen enkel verantwoordelijkheidsgevoel tegenover de opnemende samenleving. ”Men vroeg hen niet naar hun waardevoorstellingen, zeden en gebruiken of hun kennis van de Nederlandse zeden en wetten. […] Niemand van ons was tot nu toe burger in de moderne zin van staatsburgerschap geweest. Wij hadden nooit een op inspraak berustende loyaliteit tegenover een regering gevoeld. We waren alleen trouw aan de bloedlijn.”

 

Deze overmatige belasting van de welvaartsstaat door migranten uit islamitische landen en hun latere generaties op basis van een geringe deelname aan het beroepsleven en hoge criminaliteitscijfers wordt door onderzoeken daadwerkelijk bewezen. ”Maar de overtuiging van de multiculturalisten, dat de Somalische clancultuur op een bepaalde manier bewaard zou moeten worden – zelfs wanneer de mensen, die deze cultuur heeft voortgebracht, besluiten om in westerse samenlevingen te leven – , is een garantie voor sociale mislukking.”

 

Islam betekent onderwerping

 

Het derde grote thema over geweld en de hermetische afsluiting van het islamitische denken leidt tot het eigenlijke verwijt van de schrijfster aan de westerse ”goedmenschen”. De fundamentele gewelddadigheid van de islam en de enorme uitwerkingen van de religie ook op schijnbaar gematigde moslims zouden nog altijd worden onderschat. Het van kinds af aan ingegoten principe van de onderwerping – aldus de letterlijke betekenis van islam – zou de mensen afhankelijk van autoriteiten en vatbaar voor fundamentalisme maken. Zo veroordeelt Ayaan Hirsi Ali ook de zogenaamde reformatoren van de islam, die in aangepaste versies van de Koran probeerden de enorm gewelddadige passages te verzachten. ”Het meest wonderbaarlijke aan deze wanhopige poging om de islamitische heilige schrift ’opnieuw te interpreteren’, is, dat geen enkele van deze intelligente en goedbedoelende mannen en vrouwen met het idee kan leven de aanstootgevende delen van de Koran helemaal af te wijzen. In hun handen wordt Allah, de god van de duidelijkheid, een god van de dubbelzinnigheid. Mohammed, de duidelijke doorgever van het woord van Allah, wordt iemand, die zich onduidelijk uitdrukte en de wereld na hem een verwarrende mengeling van ontelbare regels heeft nagelaten.”

 

Ook het feit, dat de meeste moslims schijnbaar gematigd zijn en de geboden van de Koran niet dagelijks zouden opvolgen, zou niet verkeerd mogen worden opgevat, aldus de schrijfster: ”Een gematigde moslim mag de geboden van de islam niet op dezelfde manier als een fundamentalistische moslim opvolgen, bijvoorbeeld het dragen van een sluier of de weigering een vrouw de hand te schudden. Maar zowel de fundamentalisten als de zogenaamde gematigden zijn het met betrekking tot de authenticiteit, de waarachtigheid en de rang van de islamitische schrift eens.” Tenslotte zouden de westerlingen het eindelijk moeten durven om verschillen duidelijk te benoemen en ook te beoordelen. Want: ”Alle mensen zijn gelijk – maar dat geldt niet voor alle culturen en religies. […] Het behoort tot de islamitische cultuur om vrouwen te onderdrukken en het hoort bij alle stamculturen om patronage, nepotisme en corruptie te institutionaliseren. De cultuur van de westerse cultuur is beter.”

 

Er bestaat een perspectief

 

Maar Ayaan Hirsi Ali blijft niet bij deze kritiek, zoals vele andere schrijvers doen. ”In deze strijd van de culturen moet het Westen per se van zijn kant kritiek op de culturen van gekleurde mensen uitoefenen. We moeten het relativistische ’respect’ voor niet-westerse religies en culturen opgeven, wanneer respect slechts een eufemisme voor appeasement is. Maar we mogen niet blijven staan bij de kritiek. We moeten dringend een alternatieve boodschap aanbieden, die beter is dan het gebod van de onderwerping.” Enkele van deze oplossingsvoorstellen levert ze zelf, bij de meeste gaat het daarbij om opleiding en verlichting van de islamitische migranten. Alleen de oproep tot tegenovergestelde christelijke missionering – omdat het bij het christendom inmiddels om een vredelievende religie zou gaan – is geenszins overtuigend. Hier drijft de vertegenwoordigster van de sterke en seculiere staat plotseling af van de tot dan toe gepropageerde overtuigingen.

 

Over de persoonlijke ervaring m.b.t. de kritiek op het systeem islam

 

Ayaan Hirsi Ali werd niet alleen bekend, doordat de islamitische fundamentalist Mohammed Bouyeri de Nederlandse filmmaker Theo van Gogh op klaarlichte dag op straat afslachtte en een moordbedreiging aan haar met een mes in de borst van het slachtoffer stak. Ze schreef o.a. ook de bestseller ”Mijn vrijheid”. Daarin omschrijft ze haar levensweg van Somalië tot in het vrije Westen, van de volksislam tot de Verlichte staatsburger. Ook haar nieuwe boek ”Nomade” heeft sterke autobiografische trekken, ontpopt zich echter tijdens het lezen als een daadkrachtig en argumentatief pleidooi tegen de islam. Zo draagt de Engelse vertaling ook de toepasselijke ondertiteling ”A Personal Journey Through the Clash of Civilasations”.

 

Critici verwijten de schrijfster zoals gebruikelijk, dat men van zijn eigen leven geen algemene gevolgtrekkingen zou kunnen trekken. Maar Ayaan Hirsi Ali wil met haar boeken vooral eigen denken provoceren en motiveren tot eigen handelen. Daarvoor zijn emoties gewoon het meest geschikt. Onderzoeken, die bewijzen wat de schrijfster beweert, zijn er inmiddels genoeg.

 

Bron:

http://www.buchtest.de/rezension/ich-bin-eine-nomadin.html

Auteur: Felix Struening

 

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron